Therapie - Ronde 4
Groundhog-dag. Deze week was echt een gevoel van spoelen en herhalen. De zomer was begonnen en mijn humeur was behoorlijk opgewekt. Ik had mijn routine op slot. Veel gitaar, meditatie, zachte ademhalingstechnieken en naar buiten gaan zitten of wandelen langs de oever van het kanaal, tussen de Kreuzbergers, genietend van het tempo en de flow die een met gras begroeide rivieroever je biedt. Lezen, luieren, muziek maken, kletsen met de andere patiënten en genieten van de zeer welkome pauze tussen de behandelingen door. De avonden buiten het ziekenhuis aan de kanaaloevers waren gevuld met de multiculturele sfeer die Kreuzberg is.
Ik bevond me in een positieve gemoedstoestand, met veel minder nervositeit dan in voorgaande weken. Ik twijfel er niet aan dat het kwam door de parasympathische oefeningen die ik deed en de overtuiging dat de behandelingen werkten. Ik voelde me zeker sterker en had ongeveer 15 kg vet en water toegevoegd.
Het gaf me een idee van wat voor werk er op de loer zou liggen als de volgende reeks resultaten positief zou zijn. Ik begon wat lichte oefeningen en een paar eenvoudige yoga-oefeningen te doen in mijn ziekenhuiskamer, wat mijn vitaliteit en positiviteit een boost gaf.
Ik had daar wat banden gesloten; dokters, verpleegsters, patiënten, en ik zou de kameraadschap en steun die daar bestonden missen, wetende hoeveel geluk ik had om in deze omgeving te zijn geweest terwijl ik met deze ziekte werd geconfronteerd.
Ik laat het behandelingsgedeelte op deze notitie achter en eindig met mijn laatste momenten op de kankerafdeling met een paar kronkels en een beetje muzikale improvisatie een paar minuten voordat ik de ziekenhuisafdeling achter me laat, en een beetje een 'wedergeboorte'- wandeling in de natuur terug naar huis. (volgende - 'Remissie')